Coraz gorzej? "Wraz z upływem czasu" Mary Higgins Clark


Mary Higgins Clark to jedna z autorek, dzięki której pokochałam  kryminały. Kilka lat temu, wieczorem, z wypiekami na twarzy czytałam jej poprzednie powieści. Do tej pory pamiętam towarzyszące mi emocje, uczucia, chęć jak najszybszego poznania zakończenia. Od tych chwil trochę czasu minęło – jak więc odbieram kryminały Higgins Clark po latach?


Delaney Wright jest dziennikarką, która ma relacjonować w mediach proces Betsy Grant, oskarżonej o zamordowanie cierpiącego na chorobę Alzhaimera męża. Kobieta, pomimo iż wszystkie dowody mówią przeciwko niej, nie chcę pójść na korzystny według jej prawnika, układ z prokuraturą. Zarzeka się, że jest niewinna i nie mogłaby doprowadzić do śmierci Teda. Niestety, to, że była z nim sama w domu, na kolacji przed tragicznymi wydarzeniami nie wytrzymała i powiedziała kilka słów za dużo, oraz to, że po śmierci męża odziedziczy duży spadek, nie przemawiają na jej korzyść. Jednak to wiele osób ręczy za jej niewinność, a Delaney czuje, iż kobieta znalazła się w niewłaściwym miejscu. Panna Wright zmaga się także z innym problemem – pragnie poznać swoją biologiczną matkę. Marzy o tym, chociaż wszystkie, znikome ślady prowadzą do nikąd. Wynajmuje więc prywatnego detektywa, Alvirah, która jest mistrzynią w swoim fachu. Czy uda jej się odnaleźć matkę kobiety? I jak skończy się sprawa sądowa?

W Wraz z upływem czasu mamy dwa główne wątki, które są siłą napędową powieści. Po pierwsze – proces. Razem z bohaterami czytelnik zostaje zebrany na salę sądową, śledzi zeznania świadków i zna uczucia postaci. Po drugie – śledztwo Alvirah, która wytrwale dąży do rozwiązania sprawy. Czytelnik wie, że Betsy Grant nie mogła zabić swojego męża, którego kochała, i z którym z troską się opiekowała, a śledztwo pani detektyw układa się zadziwiająco dobrze. Mamy problem i po nitce do kłębka. Z pozoru te dwie sprawy wcale się nie łączą, ale bystry czytelnik już na samym początku może domyślić się, o co autorce chodzi. Bardzo wyraźnie Mary Higgins Clark podaje rozwiązanie już  w połowie lektury. I nie wiem, czy autorka chciała, aby odbiorca jej powieści wiedział, czy nie potrafiła dobrze zatrzeć śladów.

Jak dla mnie, najbardziej emocjonującym elementem był proces Betsy Grant. I może nie samo uczestnictwo na sali sądowej, ale tok całego postępowania. Uczucia i myśli bohaterów, ich przeszłość, powiązania, tajemnice, które powoli wychodzą na światło dzienne. Jednak i tutaj czułam pewien niedosyt. Sprawa odnalezienia biologicznej matki Delaney wcale mnie nie ekscytowała, wręcz nudziłam się przy tych rozdziałach. I niestety, muszę to napisać, pomimo tego, że coś mnie zainteresowało, to Wraz z upływem czasu jest powieścią nudną. Nie ma tutaj budowania napięcia, rozwiązanie wszystkich zagadek nie powoduje szoku u czytelnika, nie przyśpiesza bicia serca i nie powoduje uczucia ulgi. Sami bohaterowie, oprócz Betsy, która wydała mi się najbardziej żywą postacią, są źle wykreowani, nudni, niemal pozbawieni charakterów. Bardzo trudno się czytało sceny, w której uczestniczyła więcej niż inna osoba.


Czytając Wraz z upływem czasu, utwierdziłam się w przekonaniu, że po kolejne powieści Mary Higgins Clark nie sięgnę. Nie wiem, czy to ja wydoroślałam i wymagam od lektury czegoś więcej, czy autorka się wypaliła. Brak napięcia, płytcy bohaterowie oraz akcja, która nie jest emocjonująca, spowodowały, że ten kryminał jest jednym z gorszych, jakie przeczytałam. 


oficjalna recenzja dla portalu Duże Ka!

9 komentarzy :

  1. po twojej opinii stwierdzam, że po książkę nie mam zamiaru sięgać.
    Serdecznie pozdrawiam.
    https://nacpana-ksiazkami.blogspot.de/

    OdpowiedzUsuń
  2. Czytalo mi sie bardzo dobrze. Oczywiscie Twoja recenzje :D Co do samej ksiazki sama nie wiem, bo slowo nuda a jednak jakies tam emocje. To takie zgaduj zgadula. Mysle ze moze powinnam sprobowac od innych ksiazek autorki?
    U mnie konkurs do wygrania ksiazka. Moze ta Ci sie spodoba? :)

    OdpowiedzUsuń
  3. Nifgdy nie czytałam nic od tej autorki. Ale nie zaciekawiłaś mnie i chyba po książkę nie sięgnę.
    pozdrawiam,
    polecam-goodbook.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  4. Skoro ta książka jest nuda, to na razie podziękuję. Wolę przeczytać coś trzymającego w napięciu :)

    OdpowiedzUsuń
  5. Hmm czasem tak bywa, że jak się wraca do czegoś po latach, to nie jest to takie samo. Może upływ czasu, może rzeczywiście wydoroslenie, a może po prostu przeczytałaś już więcej innych kryminałów i masz lepsze porównanie?

    OdpowiedzUsuń
  6. A ja muszę przyznać, że nie czytałam jeszcze żadnej książki autorki... ;)

    OdpowiedzUsuń
  7. Czytałam i naprawdę dobrze wspominam :)

    OdpowiedzUsuń
  8. jako że kryminały to nie jest mój ulubiony gatunek, odpuszczam :) pozdrawiam :D

    OdpowiedzUsuń
  9. Nigdy nie słyszałam o tej autorce, ale skoro mówisz, że się wypaliła, to raczej sobie odpuszczę. Kocham napięcie w kryminałach i bez niego jakoś ciężko mi się przekonać do danej lektury.

    Pozdrawiam
    Caroline Livre

    OdpowiedzUsuń

My Instagram

Made with by OddThemes | Distributed by Gooyaabi Templates